castoMIND
เริ่มต้นกับ castoMIND

สตูดิโอธุรกิจและกองทุน

เมื่อการทดสอบหนึ่งครั้งใช้เวลาแค่ช่วงบ่าย รายชื่อสั้นก็กลายเป็นไปป์ไลน์

ข้อจำกัดของสตูดิโอไม่เคยใช่เรื่องไอเดีย แต่คือการตรวจสอบไอเดียหนึ่งอย่างเหมาะเจาะต้องใช้ทั้งไตรมาสและทีมงาน ทำให้สามสิบตัวเลือกถูกโต้แย้งกันในห้องประชุมและมีเพียงสี่ตัวที่ถูกสร้าง — และการคัดเลือกถูกตัดสินโดยคนที่มีเหตุผลเด็ดขาดที่สุด ไม่ใช่โดยตลาด

เศรษฐศาสตร์ของสตูดิโอคือเศรษฐศาสตร์ของพอร์ตโฟลิโอ: ความพยายามส่วนใหญ่ล้มเหลว ตัวที่ชนะจ่ายค่าทุกอย่าง และโมเดลทั้งหมดขึ้นอยู่กับการมีความพยายามให้ได้จำนวนมาพอ สิ่งใดก็ตามที่ลดต้นทุนของความพยายามหนึ่งครั้งเปลี่ยนโมเดลได้มากกว่าสิ่งที่ปรับปรุงอัตราความสำเร็จ เพราะความพยายามสะสมทบต้น แต่สัญชาตญาณไม่

สิ่งที่ยังแพ้อย่างดื้อรั้นไม่ใช่การสร้าง — ซึ่งถูกลงทุนปีที่แล้ว — แต่คือทุกอย่างรอบข้าง: แบรนด์ เว็บไซต์ การวัดผล การเข้าถึงลูกค้า กล่องจดหมาย แคมเปญแรก สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่เปลี่ยนผลงานให้เป็นสิ่งที่ตลาดตอบสนองได้จริง และมันเคยใช้เวลาหลายสัปดาห์ต่อไอเดีย ทุกไอเดีย เริ่มจากศูนย์เสมอ

สามสิบตัวเลือก สองสัปดาห์ หลักฐานที่แท้จริง

แบบฝึกหัดที่น่าสนใจไม่ใช่การรันไอเดียเดียวให้เร็วขึ้น แต่คือการรันรายชื่อสั้นทั้งหมด — ทุกตัวเลือกที่รอดจากห้องประชุม — แล้วปล่อยให้ตลาดจัดอันดับแทนที่การประชุม

แต่ละตัวได้ชื่อ กรณีที่เขียนไว้ เว็บไซต์ แดชบอร์ด และแคมเปญเล็ก ๆ สู่ผู้ชมจริง สองสัปดาห์ต่อมาจะมีตารางแสดงผลของแต่ละตัว: การตอบกลับ การสมัคร หรือความเงียบ ตารางนี้ไม่ใช่คำตัดสิน และไอเดียที่ดีอาจไม่สร้างอะไรเลยในสองสัปดาห์แรกด้วยเหตุผลธรรมดาทั่วไป — แต่มันคือหลักฐาน และหลักฐานในห้องที่เต็มไปด้วยคนมั่นใจนั้นมีค่ามหาศาลเกินคาด

รูปแบบความล้มเหลวที่ต้องระวัง: สตูดิโอที่รันสามสิบไอเดียและไม่ให้ตัวใดเดือนที่สองเลย คือการสร้างเครื่องจักรผลิตหน้าแลนดิ้งที่ตายแล้ว ไปป์ไลน์ลดต้นทุนการเริ่มต้น แต่ไม่ได้ลดต้นทุนการทำให้สำเร็จ และการทำให้สำเร็จยังคงเป็นจุดที่ผลตอบแทนอยู่

สองสัปดาห์แบบพอร์ตโฟลิโอเพื่อประกอบการอธิบาย
  • 1วันที่ 1 — รายชื่อสั้นสามสิบตัวเลือก แต่ละตัวอธิบายในสองย่อหน้าโดยผู้สนับสนุนมัน
  • 2วันที่ 1 — การคัดกรองเก้าตัวไม่รอดจากกรณีที่ตัวเองเขียนไว้ นั่นคือเก้าไตรมาสที่ไม่ต้องเสียไป
  • 3วันที่ 2–3 — สร้างเสร็จยี่สิบเอ็ดเว็บไซต์ บอร์ด และชุดเวิร์กโฟลว์ ใช้เวลาช่วงบ่ายเดียวกันทุกตัว
  • 4วันที่ 4 — หันออกสู่ภายนอกยี่สิบเอ็ด CRM พร้อมใช้ ยี่สิบเอ็ดแคมเปญเล็ก ๆ สู่ผู้ชมจริง
  • 5วันที่ 14 — ตารางผลสามตัวสร้างการสนทนา สองตัวสร้างรายได้ สิบหกตัวสร้างความเงียบ
  • ·ก้าวต่อไปคืออะไรห้าตัวได้รับคน งบประมาณ และเดือนที่สอง สิบหกตัวถูกปิดโดยไม่ต้องพิธีรีตอง ซึ่งก็คือจุดประสงค์ของมัน

จัดอันดับโดยตลาดไม่ใช่โดยห้องประชุม

สิบไอเดียต่อไตรมาส และเก้าในนั้นควรตายอย่างรวดเร็ว

สิ่งที่เปลี่ยนไปในเชิงโครงสร้าง

ผลลัพธ์สี่ข้อที่ควรวางแผนรองรับ

การคัดเลือกย้ายออกนอกองค์กร

ไอเดียที่มีผู้สนับสนุนเก่งที่สุดไม่ได้ชนะไอเดียที่มีตลาดดีที่สุดโดยอัตโนมัติอีกต่อไป สิ่งนี้ไม่สบายใจแค่การประชุมเดียวเท่านั้น และเป็นประโยชน์ต่อจากนั้น

การยุติถูกลง

ไอเดียที่มีแค่ช่วงบ่ายอยู่ในนั้น ปิดได้ด้วยหลักฐาน แต่ไอเดียที่มีทั้งไตรมาสและคนสามคนอยู่ในนั้น จะได้ผู้พิทักษ์มารักษา และไอเดียที่ถูกปกป้องมักอยู่ยงกว่าหลักฐานของมันได้ราวหนึ่งปี

การวัดผลเป็นมาตรฐานเดียวกัน

ผู้เข้าร่วมทุกรายสร้างแดชบอร์ดแบบเดียวกันในวันแรก ทำให้ตารางของสองสัปดาห์นั้นเปรียบเทียบของกับของได้ การเปรียบเทียบพอร์ตโฟลิโอมักล้มเหลวเพราะแต่ละบริษัทวัดผลตัวเองต่างกัน

คอขวดเปลี่ยนที่

ไปอยู่ที่ความสนใจ การมีการทดลองที่กำลังรันอยู่ยี่สิบเรื่อง ต้องมีคนคอยอ่านกล่องจดหมายยี่สิบใบ และสตูดิโอที่พลาดจุดนี้ คือกลุ่มที่ถือว่าการเปิดตัวคือเส้นชัย

ราคาแบบพอร์ตโฟลิโอ →

สองสัปดาห์ของความเงียบพิสูจน์อะไรได้และไม่ได้

มันไม่ได้พิสูจน์ว่าไอเดียนั้นไม่ดี ธุรกิจที่ดีจำนวนมากมองไม่เห็นในช่วงหกเดือนแรก โดยเฉพาะธุรกิจที่ขายให้ลูกค้าที่ตัดสินใจซื้อเป็นรอบรายปี และแคมเปญเล็ก ๆ ที่ส่งถึงผู้ชมกลุ่มเล็ก ก็เป็นเครื่องมือที่อ่อนแอตั้งแต่การออกแบบ

สิ่งที่มันพิสูจน์ได้แคบกว่านั้นแต่ยังคงมีค่า: ว่าข้อเสนอนี้ ในรูปแบบที่อธิบายแบบนี้ ต่อผู้ชมกลุ่มนี้ ในราคานี้ ไม่ก่อให้เกิดอะไรที่ควรตามต่อ ซึ่งเป็นตัวแปรสี่ตัวที่เปลี่ยนได้ ไม่ใช่คำตัดสินของแนวคิด — และไปป์ไลน์ทำให้การเปลี่ยนตัวแปรใด ๆ เหลือแค่ช่วงบ่ายเดียว

สตูดิโอที่ได้ประโยชน์จากสิ่งนี้ คือกลุ่มที่ถือว่าการรันแต่ละครั้งเป็นการทดลองที่มีสมมติฐานกำกับ ไม่ใช่การเปิดตัว เครื่องมือทำให้การทดลองถูกลง แต่มันไม่มีส่วนเกี่ยวกับว่าคุณได้จดสิ่งที่คาดว่าจะเกิดขึ้นไว้ล่วงหน้าหรือไม่ ซึ่งยังคงเป็นเส้นแบ่งระหว่างพอร์ตโฟลิโอกับกองรวม ๆ